valve amplifiers and high efficiency speakers
 
search

Een 1:1 interstage van AE-Europe met amorfe kern

Kernmateriaal.
Wellicht het meest bepalend voor de geluidskwaliteit van een transformator? De gewonden spoel is immers afhankelijk van de reactietijd/snelheid van dit materiaal. Hoe sneller de kern hoe sneller het geluid? Gaat dit ten koste van de geluidskwaliteit?; Transistors zijn ook snel... ;-)
Sinds een aantal maanden heb ik een 1:1 interstage van AE in gebruik met 0.05mm gelamineerd kernmateriaal. Dit is vreselijk dun, tegen amorfe aan. De kwaliteit van deze interstage is subliem, niet alleen gehoormatig maar ook op de meetbank (zie ook "line out AE"). Ook uitgangs-trafo's doen het overigens uitstekend met dit kernmateriaal! Zoals gezegd is amorfe sneller, niet alleen sneller qua reactietijd maar ook sneller in verzadiging bij een continue ruststroom. Dit impliceert dat de amorfe kernen veelal groter dienen te zijn dan de dikker gelamineerde exemplaren. Nu is grootte veelal geen probleem, echter dit amorfe materiaal is ook een behoorlijke factor duurder...

Prestaties.
Op "Mystique" staat als line-out een 5K 1:1 transformator met 0.05mm kernmateriaal welke is vervangen door eenzelfde exemplaar, iets groter qua fysieke afmetingen, met amorfe kernmateriaal. De bandbreedte is nagenoeg gelijk gebleven: van 10hz tot 65Khz bij -3dB. Het mooie van deze meting schuilt 'm vooral in het achterwege blijven van een nare opslingering in het hoog (resonantie) hetgeen meestal een ook een nadelig effect heeft in het audiobereik. Volgens AE is bij deze uitvoering de toegestane ruststroom 50mA.

Hoe klinkt dat...
Zoals de meeste componenten heeft ook deze transformator een inspeelperiode nodig om op klank te komen. Onderschat dit niet! Tijdens de inspeelperiode "fluctueert" de klank behoorlijk en kan je op het verkeerde been gezet worden: oordeel dus niet te snel! Na een goede 2 weken spelen laat deze amorfe variant goed van zich horen: supersnel, zowel in hoog- als in laagweergave en iets minder "gekleurd" dan de 0.05mm variant. Deze verschillen zijn onmiskenbaar en zeker niet marginaal te noemen. Eigenlijk heeft deze trafo niet echt één specifiek sterke karakteristiek maar excelleert op alle (audio)vlakken.

Deze amorfe interstage is m.i. zeer analytisch, zonder enig spoor van scherpte in hoogweergave, met nagenoeg geen kleuring die zijn geld meer dan waard is... gewoon top dus!

Te verkrijgen bij: AE-Europe


Via e-mail werd ik (terecht) gewezen op mijn tekortkomingen op technisch gebied betreffende permeabiliteit en hysterse van verschillende kernen:

"

Van: martin mug
Aan: rob - at - dhtrob.com
Onderwerp:
foei Rob!

Rob, In je laatste update, de behandeling van de 1:1 interstage, ga je lelijk in de fout. De term "snel" is volledig verkeert gekozen m.i.z.
1) De gevoeligheid om per winding een magnetischveld op te bouwen heet permeabiliteit (µ relatief) en in volgorde van gevoeligheid: amorf ijzer, SiFe, permaloy (met permaloy de hoogste gevoeligheid). Dit zou je snelheid kunnen noemen, amorf  ijzer zit dus lager dan silicium ijzer.
2) De hysterese.  Bij magnetisering doorloopt de kern een soort lus, de hysteris lus. Dit is een soort dubbele S waar de ruimte tussen de beide S-sen de verliezen bepaald. Amorf ijzer heeft veel lagere hysteris verliezen dan silicium ijzer. Wat jij waarneemt zijn de lagere hysteresis verliezen +  het feit dat die S vorm in SiFe bij amorf grotendeels verdwenen is (een plat geslagen O voor amorf). Het komt er op neer dat kleine signalen eerder verdwijnen in SiFe dan in amorf ijzer en dat bij amorf ijzer minder kleurig is i.v.m. de  hysteresis lus die rechter is .

Martin

"

Bedankt Martin voor de duidelijke uitleg/les(?)! Wat mijn waarneming qua "sneller" betreft: binnen mijn (audio)referentiekader past dit goed bij de kwaliteitswinst in klank die deze interstage met zich meebrengt t.o.v. de 0.05mm variant...

Klik hier voor meer informatie over "hysterese" en "permeabiliteit".

_______________